Toon het hem.
Hij had niets bij, buiten dit...
en dit.
Ben je hier om me te doden?
Ik weet wat dit is.
Ik heb het eerder gezien.
Vele jaren geleden.
Het was van een man uit een half vergeten droom.
Een man met een wilde fantasie.
Wat is de sterkste parasiet? Een bacterie? Virus?
Een darmworm? - Wat Mr Cobb wil zeggen...
Een gedachte.
Sterk en erg besmettelijk.
Eens een gedachte zich gevestigd heeft, is het lastig te verwijderen.
Een gedachte, volledig gevormd en begrepen, blijft.
Ergens hierbinnen. - Zodat jij dat kan stelen?
In de droomtoestand is je bewustzijn verzwakt en zijn je gedachten eenvoudig te stelen.
Dat noemt extractie.
Saito, wij kunnen uw bewustzijn trainen zodat het weerstaat...
tegen de meest bedreven extractor.
Hoe kan dat? - Omdat ik de meest bedreven ben.
Ik weet hoe ik je bewustzijn doorzoek. Ik ken de knepen.
Ik kan ze zo leren dat zelfs als je slaapt, je verdediging werkt.
Als u mijn hulp wilt, moet u zich volledig openstellen.
Ik moet uw gedachten beter kennen dan uw vrouw, therapeute of wie dan ook.
Dit is 'n droom en u bezit een kluis vol geheimen.
Ik moet weten wat daarin zit.
Om dit te laten werken, moet u me geheel toelaten.
Goedenavond nog, heren.
Ik overweeg jullie voorstel.
Hij weet het.
Wat is daarboven gaande?
Saito weet het.
Hij speelt met ons. - Dat doet er niet toe.
Het lukt me, geloof me. De info zit in die kluis.
Hij keer ernaar toen ik geheimen zei.
Wat doet zij hier?
Ga naar de kamer, ik zorg ervoor. - Liefst. We zijn aan 't werk.
Overleef ik dat als ik spring?
Misschien met een zuivere duik.
Mal, wat doe je hier? - Ik dacht dat je me miste.
Dat is ook zo. Maar ik kan je niet meer vertrouwen.
Wat dan?
Dat lijkt Arthur z'n smaak.
De subject bestaat gedeeltelijk uit na de oorlog Britse kunstenaars.
Ga alsjeblieft zitten.
Zeg me, hebben de kinderen me gemist?
Onvoorstelbaar veel.
Wat doe je? - Een frisse neus halen.
Blijven zitten, Mal.
Verdorie.
Omdraaien. - Het pistool, Dom.
Alsjeblieft.
En nu de enveloppe, Mr Cobb.
Heeft ze het vertelt?
Of wist je het al de hele tijd?
Ben je hier om me te bestelen of slapen we eigenlijk?
Ik wil de naam van je opdrachtgever.
Bedreigen in een droom heeft geen nut.
Hangt af van wat je bedreigt.
Hem doden zou hem enkel wekken.
Maar pijn...
bevindt zich in het bewustzijn.
En kijkend naar de decoratie, zitten we in jouw bewustzijn, Arthur.
Wat doe je, het is te vroeg. - Ja, maar de droom stort in.
Ik probeer Saito nog langer bewusteloos te houden.
We zijn er bijna.
Hij was erg dichtbij.
Overmeester hem!
Dit werkt niet. Wek hem.
Hij wordt niet wakker.
Geef hem de schok. - Wat?
Duw hem erin.
Hij is bewusteloos.
Je bent voorbereid?
Niemand wist over dit appartement. Hoe vond je het?
Het is erg moeilijk voor een man als u om zulk liefdesnest geheim te houden...
zeker met een getrouwde vrouw. - Zou ze nooit doen.
En hier zitten we. Met een dilemma.
Zet er tempo achter.
Je hebt waarvoor je kwam. - Dat is niet waar.
Je hield een belangrijk deel van info achter, niet?
Je hield iets achter omdat je ons door had.
De vraag is, waarom liet je ons dan toe? - Voor een auditie.
Waarvoor? - Doet er niet toe.
Je bent niet geschikt.
Ik heb elk stuk info uit je gehaald.
Maar je oplichting overduidelijk.
Dus ga maar weg.
Je begrijpt het niet, Mr Saito.
Het bedrijf waarvoor we werken, duldt geen mislukking.
We zouden het geen twee dagen uitstaan.
Dan moeten we dit gemakkelijker doen.
Vertel ons wat je weet! Nu!
Ik haat dit tapijt.
De vlekken en versletenheid zijn typisch.
Maar het bestaat wel uit wol.
Maar momenteel lig ik op polyester.
Wat betekent dat ik niet op m'n tapijt in m'n appartement ligt.
Je hebt je reputatie waargemaakt, Mr Cobb.
Ik droom nog steeds.
Hoe ging het? - Niet goed.
Een droom in een droom?
Indrukwekkend.
Maar in mijn droom spelen we volgens mijn regels.
Maar we zitten niet in jouw droom. - Maar in mijn droom.
Hoe kon je dat tapijt verknoeien? - Dat was mijn schuld niet.
Jij bent de architect. - Hoe kon ik weten dat hij ging neerliggen.
Genoeg.
En jij, waar ging dat over? - Ik had het onder controle.
Dat zag er niet zo uit.
Hier is geen tijd voor.
Ik stap uit in Kyoto. - Hij gaat niet elke coupé bekijken.
Ik hou niet van treinen. Ieder voor zich.
Hallo? - Dag papa.
Hoi, papa. - Hoe gaat het, jongens?
Goed. - Het gaat wel.
Het gaat wel?
Wie zegt dat? Jij, James? - Ja.
Wanneer kom je naar huis?
Dat kan ik niet, lieverd.
Niet voor een tijdje, weet je nog? - Waarom?
Ik zei al dat ik weg ben voor mijn werk.
Oma zegt dat je nooit terugkomt.
Phillipa, ben jij dat?
Geef me oma eens.
Ze schudt van nee.
Hopelijk heeft ze het mis.
Papa? - Ja, James?
Is mama bij jou?
Dit hebben we besproken.
Mama is niet meer hier.
Waar? - Zo is het genoeg.
Ik stuur wat geschenkjes met opa mee. En wees braaf...
Ons transport staat op het dak.
Ben je in orde? - Ja, waarom?
Mal die opduikt in een droom.
Sorry van je been. Blijft eenmalig.
Het wordt erger, hè? - Je krijgt maar één verontschuldiging.
Waar is Nash? - Niet opgedaagd. Wachten?
Nee, we moesten Saito's uitbreidingsplannen al twee uur geleden bij Cobol Engineering inleveren.
Ze weten dat het mislukt is.
Tijd om te verdwijnen.
Waar ga je heen? - Buenos Aires.
Misschien een job vinden als alles kalm is. Jij?
Amerika. - Doe ze daar de groeten.
Hij heeft je verraden. Hij kwam smeken voor z'n leven.
Ik geef jou het genoegen.
Zo ga ik er niet mee om.
Wat ga je met hem doen? - Niets.
Maar dat kan ik niet zeggen van Cobol Engineering.
Wat wilt u van ons?
Inplanting.
Is het mogelijk? - Natuurlijk niet.
Als je een gedachte kan stelen, waarom kan je dan geen inplanten?
Dit ben ik die een gedachte inplant. Stel ik zeg: 'Denk niet aan olifanten'.
Waar denk je aan? - Olifanten.
Maar het is niet jouw gedachte, omdat je weet dat ik je dat gaf.
Het bewustzijn van het subject kan altijd achter de oorsprong komen.
Pure fantasie is onmogelijk te faken. - Nietwaar.
Kan je het? - Geeft u mij een keuze?
Want ik kan zelf een manier vinden om met Cobol af te handelen.
Dan geef ik je een keus.
Dan kies ik om te weg te gaan.
Zeg de bemanning je bestemming.
Mr Cobb.
Zou u graag naar huis willen?
Naar Amerika. Naar je kinderen.
Dat kan niemand fiksen.
Net zoals inplanting. - Kom, Cobb.
Hoe ingewikkeld is de gedachte? - Eenvoudig genoeg.
Geen enkel gedachte is eenvoudig als je het moet inplanten.
Mijn hoofdconcurrentie is een oude, zieke man.
Zijn zoon zal spoedig het bedrijf erven.
Ik wil dat hij beslist om z'n vaders imperium te splitsen.
Cobb, ga er niet op in. - Wacht even.
Als ik het zou of zelfs kon doen, wil ik zekerheid.
Hoe kan ik je vertrouwen? - Weet je niet.
Maar ik kan het wel.
Ga je een loopje met het lot nemen...
of een word je een oude man? Gevuld met spijt...
wachtend op een eenzame dood.
Stel uw team samen. En kies uw mensen verstandiger uit.
Ik weet hoe graag je naar huis wil.
Maar dit is onmogelijk. - Toch wel.
Je moet enkel diep genoeg gaan. - Dat weet je niet.
Ik heb het eerder gedaan.
Bij wie?
Waarom gaan we naar Parijs?
We hebben een nieuwe architect nodig.
Je haatte je kantoor altijd, hè?
Geen ruimte om te denken daar.
Is het veilig dat je hier bent?
Uitwisseling tussen Frankrijk en Amerika is een bureaucratische nachtmerrie, weet je.
Ze zouden in jouw geval wel een manier vinden.
Ik heb dit bij voor de kinderen. Als je de kans hebt.
Je doet meer dan de ordinaire knuffelbeer om hen te overtuigen dat ze nog een vader hebben.
Ik doe wat ik van jou geleerd heb.
Daar zat stelen niet bij.
Je leerde me om gedachten te navigeren. Maar na wat er is gebeurd...
waren er niet erg veel legale manieren.
Wat doe je hier, Dom?
Ik vond een manier naar huis.
Een baan voor erg machtige mensen.
Mensen die mijn aanklachten voorgoed kunnen doen verdwijnen.
Maar ik heb je hulp nodig.
Je bent hier voor één van m'n beste studenten.
Je weet wat ik aanbied. Ik laat hen beslissen.
Geld. - Niet enkel dat. Dat weet je nog.
Een mogelijkheid tot het bouwen van kathedralen, steden...
dingen die niet kunnen bestaan in de realiteit.
Dus je laat die iemand je volgen in je droom.
Ze gaan niet de droom binnen. Ze ontwerpen enkel de lagen.
Ontwerp het zelf.
Mal laat het me niet toe.
Keer terug naar de realiteit, Dom.
Alsjeblieft. - De realiteit.
Die kinderen, jouw kleinkinderen, wachten op de terugkeer van hun vader.
En met deze laatste baan lukt dat.
Ik zou hier niet zijn, als het anders kon.
Ik heb een architect nodig, die zo goed is als ik.
Ik ken iemand beter.
Ariadne.
Dit is Mr Cobb.
Aangenaam. - Mr Cobb heeft een job aanbieding.
Een stageplaats? - Niet precies.
Ik heb een test voor je.
Ga je me eerst niets over vertellen?
Voordat ik de baan uitleg, moet ik weten of je geschikt bent.
Waarom? - Het is niet echt legaal.
Twee minuten voor een dolhof dat op te lossen is in één minuut.
Stop.
Opnieuw.
Stop.
Je moet beter doen.
Dat is al beter.
We gebruiken maar een fractie van ons bewustzijn als we wakker zijn.
Als we slapen, kan ons bewustzijn alles. - Zoals?
Stel dat je een gebouw ontwerpt.
Je ontwerpt elk aspect. Soms maakt het zichzelf. Snap je?
Ja, alsof ik het ontdek. - Zuivere fantasie.
In een droom doet ons bewustzijn dat constant.
We ontwerpen en zien onze wereld tegelijkertijd.
Ons bewustzijn doet dat zo goed, dat we het niet eens merken.
Daardoor kunnen wij daar tussenin komen.
Hoe? - Door je over het ontwerpen te vertellen.
Jouw taak is: De droomwereld ontwerpen.
Wij brengen de subject in die droom...
en zij vullen die met hun onderbewustzijn.
Hoe kan ik ooit genoeg details hebben, zodat ze het als realiteit zien?
Dromen voelen echt aan, toch?
We ervaren het pas als vreemd als we wakker worden.
Je herinnert je nooit het begin van een droom.
Je valt er altijd midden in, toch? - Ja, klopt.
Hoe kwamen we hier terecht? - We kwamen van...
Denk er over na, Ariadne, hoe kwam je hier terecht?
Waar ben je?
Dromen we? - Je ligt te slapen in het atelier.
Dit is je eerste les in deeldromen.
Als dit een droom is, waarom worden we dan niet...
Omdat het nooit gewoon een droom is.
Het glas in je gezicht doet pijn. Het voelt echt aan als je droomt.
Het leger ontwierp dit daarom als trainingsprogramma.
Soldaten schoten en wurgden elkaar en werden dan wakker.
Wat is de rol van de architect?
Iemand moet de dromen ontwerpen.
Geef ons nog vijf minuten. - Vijf minuten?
We hebben minstens een uur gepraat.
Je bewustzijn gaat sneller in een droom.
Daarom lijkt de tijd trager.
Vijf minuten hier, is een uur in de droom.
Eens kijken wat je kan in vijf minuten.
Dit is de basislaag. De boekenwinkel, een café en al de rest.
Wie zijn de mensen? - Projecties van mijn onderbewustzijn.
Van jou?
Jij bent de dromer, jij ontwierp de wereld. Ik ben de subject, mijn bewustzijn bevolkt het.
Je kan er letterlijk mee praten. Zo extract je informatie.
Hoe doe je het anders?
Door iets veilig te creëren zoals een bankkluis.
Het bewustzijn vult het automatisch met informatie dat het beschermt.
Begrepen? - En dan breek jij in en steelt het?
Ik dacht dat dromen om het visuele ging, maar het gaat meer om het gevoel.
Maar wat gebeurt er als je met de zwaartekracht knoeit?
Dat is nog al iets, hè? - Inderdaad.
Waarom kijken ze zo?
Mijn onderbewustzijn voelt dat iemand anders deze wereld ontwerpt.
Hoe meer je verandert, hoe sneller ze dat convergeren.
Convergeren?
Ze voelen het vreemde aan.
Net zoals witte bloedcellen reageren op een infectie.
Gaan ze ons aanvallen? - Nee.
Enkel maar jou.
Dat is geweldig, maar oppassen als je blijft dingen veranderen.
Zeg je onderbewustzijn eens rustig aan te doen.
Dat kan ik niet commanderen.
Erg indrukwekkend.
Ik ken deze brug.
Deze plek bestaat echt? - Ja, ik neem hem elke dag naar school.
Nooit herinneringen aan iets nemen. Altijd nieuwe dingen fantaseren.
Je moet toch van iets beginnen dat je kent.
Enkel details.
Een lantaarn of telefooncel. Nooit hele gebieden.
Waarom niet?
Daardoor verlies je zeer snel het verschil tussen wat echt en niet echt is.
Is dat met jou gebeurd? - Dit heeft niets met mij te maken.
Moet ik daarom je dromen ontwerpen?
Blijf van haar af. Achteruit.
Blijf van haar af. Mal!
Maak me wakker. - Mal, nee!
Maak me wakker.
Je bent in orde.
Waarom werd ik niet wakker?
Er was nog tijd over. Enkel als je sterft, word je wakker.
Ze heeft een totem nodig. - Wat?
Een totem is een klein...
Nogal een onderbewustzijn heb je daar. Ze is echt charmant.
Je hebt Mrs Cobb ontmoet. - Is dat zijn vrouw?
Ja. Een totem. Je hebt een klein voorwerp nodig met gewicht.
Iets dat je altijd bij je kan hebben. - Zoals een munt?
Nee, iets unieker.
Dit is een verzwaarde dobbelsteen.
Nee, dan verliest het zijn bedoeling. Enkel ik ken de juiste balans.
Zo weet je als jij naar jouw totem kijkt, dat je niet in iemands droom verkeert.
Als je niet kan zien wat er gaande is, of als je dat niet wil...
dan heeft Cobb problemen die hij probeert te begraven.
Ik ga niet zomaar mijn bewustzijn openstellen voor zo iemand.
Ze komt terug.
Ze leert het erg snel.
Realiteit gaat niet meer genoeg zijn voor haar. Als ze terugkomt...
Laat haar dan doolhoven ontwerpen. - Wat ga jij doen?
Bezoekje aan Eames brengen. - Hij zit in Mombassa.
Dat is de achtertuin van Colob. - Risico dat nodig is.
Er zijn voldoende dieven. - Dat heb ik niet nodig.
Maar een vervalser.
Wrijf zoveel als je wil, kweken doen ze toch niet.
Dat weet je nooit.
Laat me je iets te drinken halen.
Jij trakteert.
Je spelling is er niet beter op geworden.
Hoe is je handschrift? - Vervormbaar.
Inplanting. Voor je zegt dat het onmogelijk is...
Nee, het is mogelijk, enkel verdomd moeilijk.
Arthur zegt steeds dat het onmogelijk is.
Werk je nog steeds met die blaaskaak? - Hij is goed in wat hij doet.
De beste, geweldige fantasie. - Niet zoals jij.
Als je wilt inplanten, heb je fantasie nodig.
Vraagje, heb je het ooit eerder gedaan? - Geprobeerd.
De gedachte was geplaatst, maar het pakte niet.
Ging je niet diep genoeg? - Het gaat niet alleen om de diepte.
Je hebt de simpelste versie nodig van de gedachte.
Als je het natuurlijk wil laten groeien.
Welke gedachte heb je nodig?
De erfenis van een groot bedrijf om z'n vaders imperium neer te halen.
Daar heb je politieke motivaties.
Dat maakt alles erg moeilijk.
Je moet bij de basis beginnen. - En dat is?
De relatie met de vader.
Heb je een chemist? - Nog niet.
Er is een man hier, Yusuf...
die zijn eigen versie van de componenten maakt.
Breng me bij hem. - Eerst je schaduwman kwijtspelen.
Man aan de bar. - Cobol Engineering.
Willen ze me dood of in leven?
Geen idee. Dat zien we als hij begint te schieten.
We spreken beneden af in 'n half uur. - Terug hier.
Dat verwachten ze niet.
Freddy Simons?
Ben jij dat?
Blijkbaar niet.
Nu droom je niet, hè?
Eén koffie. Koffie.
Wilt u een lift, Mr Cobb?
Wat doet u hier in Mombassa? - M'n investering beschermen.
Zo schud jij dus iemand af? - Andere man.
Cobb zei al dat je terugkwam.
Ik probeerde van niet. - Er komt niets boven uit.
Het is...
pure fantasie.
We gaan kijken naar paradoxale architectuur.
Je moet wat knepen leren, om je drie lagen wil ontwerpen.
Pardon. - Wat soort knepen?
In een droom kan je valsspelen in de architectuur tot onmogelijke vormen...
zodat je gesloten kringen kunt maken.
Zoals de Onmogelijke Trappen. Die eeuwig rond gaat.
Zie je?
Paradox.
Zulke gesloten kringen helpen je bij de grenzen van het ontwerpen.
Hoe groot zijn die lagen? - Alles van een gebouw tot een stad.
Maar ze moeten ingewikkeld genoeg zijn, zodat we ons van de projecties kunnen verbergen.
Zoals een doolhof? - Inderdaad.
Hoe beter het doolhof...
Hoe langer het duurt voordat de projecties ons te pakken krijgen?
Precies.
Mijn onderbewustzijn blijkt lief.
Ze worden nog dreigend. Niemand laat graag met zich knoeien.
Cobb kan niet meer ontwerpen, hè?
Geen idee of hij kan, maar hij wil niet.
Hij vindt het veiliger als hij de doorgangen niet kent.
Waarom? - Zegt hij niet.
Maar het gaat denk ik om Mal. - Zijn ex vrouw?
Nee, niet zijn ex. - Zijn ze nog samen?
Nee.
Ze is dood.
Wat je daar ziet is slechts een projectie.
Hoe was ze? - Ze was leuk.
Je zoekt een chemist om componenten te maken voor een job.
En mee in de droom te gaan. - Wil ik dat echt?
Je moet precies de componenten naar onze noden aanduiden.
En die zijn? - Grote diepte.
Een droom in een droom? Twee lagen.
Drie. - Onmogelijk.
Te veel dromen geeft onstabiliteit. - Het is mogelijk.
Je moet enkel een sedatief hebben. - Nee, een erg krachtig sedatief.
Hoeveel teamleden zijn er? - Vijf.
Zes.
De enige manier om te weten of het je gelukt is, is als ik mee ga.
Er is geen plaats voor toeristen, Mr Saito.
Deze keer blijkbaar wel.
Dit is een goede beginplek. Ik gebruik het elke dag.
Waarvoor? - Laat het me je tonen.
Of misschien wil je het niet zien.
Na jou.
Tien... twaalf aan elkaar verbonden.
Elke dag om de droom te delen.
Kijk, erg stabiel.
Hoelang dromen ze zo? - Drie tot vier uren. Elke dag.
Hoeveel dromen? - Met dit component, 40 uur per dag.
Waarom doen ze dit? - Vertel het hen, Mr Cobb.
Na een tijd is dat de enige manier dat je kan dromen.
Kan jij dat nog, Mr Cobb? - Komen ze hier elke dag slapen?
Nee.
Ze komen hier om wakker te worden.
Hun droom is hun realiteit geworden.
Wie ben jij om dat tegen te spreken?
Eens kijken wat je kan.
Je weet hoe je me kan vinden.
Je weet wat je moet doen.
Erg scherp, hè?
Alles in orde, Mr Cobb?
Ja.
Alles goed.
Robert Fischer. Ze hebben morgen een ontmoeting.
Wat is het probleem met hem?
Gaat je niet aan.
Mr Saito, dit is niet een typisch spionage ding.
Je vraagt mij om inplanting. Je begrijpt de ernst daarvan?
Het zaad dat we in zijn bewustzijn planten, groeit tot 'n gedachte.
Dat zal hem definiëren. Het verandert wellicht zijn karakter.
Wij zijn het laatste bedrijf staande voor hun monopolie positie.
We kunnen niet langer concurreren.
Binnenkort zullen ze de controle hebben over de energievoorraad van de halve wereld.
Ze worden een soort nieuwe supermacht.
De wereld heeft het nodig dat Robert Fischer zich bedenkt.
Dat is waar wij in het spel komen. Hoe is Robert Fischer zijn relatie met zijn vader?
Vrij ingewikkeld volgens de geruchten.
Werken, gebaseerd op geruchten, gaat niet.
Kan je me toegang geven tot deze man? Browning.
Je moet hem zien als de rechterhand en peetvader van Fischer junior.
Het zou mogelijk moeten zijn, als ik de juiste referenties heb.
Referenties zijn mijn specialiteit, Mr Saito.
Ik zie geen andere manier.
Mr Browning, Maurice Fischer zijn beleid was altijd politiek vermijden.
Prima, zullen we uw bezorgdheid rechtstreeks met Maurice bespreken?
Dat is niet nodig. - Nee, we doen het wel.
Hoe gaat het met hem?
Ik wil hem niet onnodig storen, maar...
Hou hem buiten.
Doe het.
Doet nooit... wat ik zeg.
Laat het liggen.
Dat moet een kostbare herinnering zijn.
Ik zette het naast z'n bed. Hij had het niet eens door.
We moeten praten over het testament. - Niet nu.
Niet nu. - Het is...
De gieren cirkelen al.
Hoe zieker Maurice Fischer wordt, hoe sterker Peter Browning wordt.
En ik heb Browning geobserveerd.
Ik bestudeerde zijn uiterlijk voorkomen, en manier van doen enzovoort.
In de eerste laag van de droom kan ik me voordoen als Browning.
En het voorstel doen aan Fischer z'n bewustzijn.
Als we hem een laag dieper brengen, zou zijn eigen projectie van Browning...
de gedachte moeten geven. - Dus hij geeft zichzelf de gedachte?
Precies.
De enige manier dat het pakt. Hij moet het zelf genereren.
Ik ben onder de indruk.
Jouw waardering is altijd gewaardeerd. Dank je, Arthur.
Ging je er alleen in? - Nee, enkel wat experimenten.
Ik had niet door dat iemand er was.
Ja, ik werkte eigenlijk aan mijn totem. - Laat me eens kijken.
Dus je bent aan de leer.
Een elegante oplossing om de realiteit op te sporen.
Was het jouw idee? - Nee, eigenlijk van Mal.
Deze was van haar. Ze liet het tollen in een droom...
waar het blijft ronddraaien.
Arthur vertelde me dat ze dood is.
Hoe gaat het met de doolhoven?
Iedere laag is verbonden aan 't deel van het onderbewustzijn van het subject...
die we proberen binnen te komen.
De onderste laag een ziekenhuis waar Fischer bij zijn vader komt.
Eigenlijk heb ik een vraag over deze opstelling.
Nee, laat me geen details zien. Geen van de dromers kent de opstelling.
Waarom is dat zo belangrijk?
Als ieder van ons z'n projecties meeneemt, mogen die de details niet kennen.
In het geval jij Mal meeneemt? Je kunt haar niet buiten laten, hè?
Juist. - Jij kan niet ontwerpen...
want dan kent zij de opstelling en kan ze de hele operatie saboteren.
Cobb, weten de anderen dat? - Nee, dat weten ze niet.
Je moet ze waarschuwen als het erger wordt.
Niemand zei dat het erger wordt.
Ik moet thuis geraken. Dat is het enige wat telt nu.
Waarom kun je niet naar huis?
Omdat ze denken dat ik haar vermoord heb.
Dank je. - Waarvoor?
Om me niet te vragen of dat waar is.
'Ik zal het imperium van m'n vader splitsen.'
Een gedachte dat Robert zelf schijnt te verwerpen.
Daarom moeten we het diep planten.
Het onderbewustzijn wordt gemotiveerd door emoties, toch?
We moeten manieren vinden om dit om te zetten in 'n emotioneel concept.
Hoe doe je dat met 'n zakelijk aanbod? - Dat zoeken we uit.
Robert zijn relatie met zijn vader is op z'n minst gestrest.
Daar kunnen we wat mee.
We kunnen voorstellen z'n bedrijf te splitsen, als wraak op z'n oude man.
Nee, positieve emoties wint het altijd van negatieve emotie.
We hebben allemaal behoefte aan verzoening, catharsis.
Robert Fischer moet een positieve emotie geven.
Probeer dit:
'Mijn vader wil dat ik zelf ontwikkel, in plaats van in zijn voetsporen te treden.'
Dat zou kunnen werken. - Zou kunnen?
Het moet beter dan 'zou kunnen'. - Dank je voor je bijdrage Arthur.
Sorry dat ik wat specificiteit wil.
Specificiteit.
Daar draait inplanting niet om. Als we in zijn bewustzijn zitten...
moeten we werken met wat we vinden.
In de bovenste laag openen we de relatie met zijn vader.
'Ik zal niet in m'n vaders voetsporen treden.'
In de laag eronder voeden we die gedachte.
'Ik zal iets voor mezelf ontwikkelen.'
Tegen de tijd dat we de onderste laag bereiken, brengen we het grote geschut.
'Mijn vader wil niet dat ik zoals hem wordt.'? - Precies.
In de derde laag zullen de dromen instorten bij de kleinste stoornis.
Verdoving, om te slapen.
Stabiel genoeg voor drie lagen dromen. Door een extreem sterk sedatief.
Goedenacht.
De component geeft een goede verbinding tussen de dromers.
Eigenlijk versnelt het de hersenfunctie. - Dat geeft meer tijd in elke laag.
De hersenfunctie in de droom zal twintig keer meer zijn dan normaal.
Als je een droom binnengaat in die droom...
dan is het effect groter. Drie dromen, dat is dan tien uur.
Wiskunde was niet mijn beste vak. Hoeveel tijd is dat?
Een week in de eerste laag.
Zes maanden in de tweede laag.
In de derde laag... - Tien jaar.
Wie zou tien jaar in een droom vast willen zitten?
Hangt af van de droom. - Hoe komen we er nadien uit?
Heb je niets eleganter dan een schot in je hoofd?
Een schok.
Wat is een schok? - Dit is een schok.
Het gevoel dat je valt zodat je wakker wordt.
Zullen we de schok voelen met zo'n sterk sedatief?
Dat is het slimme gedeelte. Ik laat het binnenoor voorbereid...
op die manier, hoe diep je ook slaapt, zal je de val nog voelen. Of een duwtje.
De schok moet tegelijkertijd op alle drie de lagen.
Met de muziek aftellen.
Hij heeft geen operaties gepland of tandartsafspraken. Niets.
Ook geen knie operatie? - Niets.
Niets waarvoor ze hem moeten verdoven.
We hebben minstens tien uur nodig.
De vlucht van Sydney naar Los Angeles. Eén van de langste ter wereld.
Hij neemt die om de twee weken.
Dan heeft hij een privé vliegtuig.
Niet als ze een onverwacht onderhoud moeten doen.
Dan moet het een 747 zijn. - Waarom?
In een 747 zit de piloot bovenop. De eerste klas in de neus...
zodat niemand er doorheen loopt.
Maar je moet heel die coupé afhuren en de stewardess omkopen.
Ik heb de luchtvaartmaatschappij gekocht.
Het leek netter.
Blijkbaar hebben we onze tien uur.
Ariadne, uitstekend werk trouwens.
Je weet wat je moet doen.
Weet je nog dat je me vroeg om te trouwen?
Natuurlijk.
Je zei dat je droomde.
Dat we samen oud zouden worden.
En dat kunnen we.
Je hoort hier niet te komen.
Ik wilde zien wat voor experimenten je deed.
Dit heeft niets met jou te maken.
Dit heeft alles met mij te doen, je hebt me gevraagd dromen met je te delen.
Niet deze. Dit zijn mijn dromen.
Waarom doe je dit jezelf aan?
Het is de enige manier waarop ik nog kan dromen.
Waarom is het zo belangrijk om te dromen?
In mijn dromen zijn we nog samen.
Dit zijn niet gewoon dromen.
Dit zijn herinneringen. Jij zei nooit herinneringen te gebruiken.
Dat weet ik.
Je probeert om haar in leven te houden.
Je kan haar niet loslaten.
Je begrijpt het niet.
Dit zijn momenten waar ik spijt van heb, herinneringen die ik moet veranderen.
Wat is daar beneden waar je spijt van hebt?
Er is maar één ding dat je over mij moet begrijpen.
Dit is jouw huis?
Van mij en Mal, ja.
Waar is zij?
Ze is al weg.
Dat is mijn zoon, James. Hij graaft naar iets, misschien een worm.
Dat is Phillipa.
Ik wil ze graag roepen, zodat ze zich omdraaien...
zodat ik die mooie gezichtjes zie.
Maar het is al te laat.
Het is nu of nooit, Dom.
En ik panikeerde. Ik besefte dat ik spijt zou hebben...
waardoor ik hun gezicht nog één keer moest zien.
Phillipa en James, naar binnen. - Maar dat moment is gepasseerd.
Wat ik ook doe, ik kan niks aan dit moment veranderen.
Ik sta op het punt ze te roepen...
en dan lopen ze weg.
Ik krijg hun gezichten nooit meer te zien. Ik moet naar huis.
Naar de echte wereld.
Wat kom jij hier doen?
Mijn naam is... - Ik weet wie je bent.
Wat kom je hier doen?
Ik probeer het enkel te begrijpen.
Hoe kan je het begrijpen?
Weet je wat het is om een geliefde te zijn?
Om de helft van een geheel te zijn?
Nee.
Ik vertel je een raadsel.
Je wacht op een trein.
Een trein die je ver weg neemt.
Je hoopt waar deze trein je heen brengt.
Maar je weet het niet zeker.
Maar het maakt niet uit.
Maar waarom niet?
Omdat we samen zullen zijn.
Hoe kon je haar hierheen brengen, Dom? - Wat is dit voor plek?
De hotelkamer waar we ons jubileum vierde.
Wat is hier gebeurd?
Je had het beloofd!
Je moet hier nog even blijven.
Je zei dat we samen zullen zijn. Dat we samen oud werden!
Ik kom terug voor je. Dat beloof ik.
Denk je dat je gewoon een gevangenis van herinneringen kan bouwen...
om haar in op te sluiten?
Denk je werkelijk dat dat haar in bedwang houdt?
Het is tijd. Maurice Fischer is net overleden in Sydney.
Wanneer is de begrafenis? Donderdag. In LA.
Robert zal de doodskist dinsdag vergezellen.
We moeten opschieten. - Ja.
Ik ga met je mee.
Nee, ik beloofde het Miles.
Je team heeft iemand nodig, die begrijpt wat je problemen zijn.
Ik hoef het niet te zijn, maar dan moet je Arthur laten zien wat ik zojuist zag.
Voorzie een extra stoel op het vliegtuig.
Als ik in dat vliegtuig stap, en je niet aan onze afspraak houdt...
ga ik nadien voor de rest van mijn leven de gevangenis in.
Voltooi de job.
Ik doe één telefoontje vanuit het vliegtuig...
en je geraakt moeiteloos het land binnen.
Ja, sorry.
Pardon, maar dit is van u, denk ik. Je liet het vast vallen.
Wilt u iets te drinken?
Water, alstublieft. - Ik ook.
Dank u.
Ik zag het toevallig, maar bent u familie van dé Maurice Fischer?
Ja, hij was mijn vader.
Hij was een zeer inspirerend man. Gecondoleerd met uw verlies.
Alsjeblieft. - Dank u wel.
Op je vader. Dat hij in vrede mag rusten.
Kon je niet plassen voor de verdoving? - Sorry.
Veel gratis champagne, maar gaat niet pissen? - Grappig.
In dit weer neemt hij zeker een taxi.
Hé, klootzak. Wat doe je?
Wegwezen.
Ik moet inhaken. Taxi!
Wat doe je? - Sorry, ik dacht dat hij vrij was.
Dat is hij niet. - Misschien kunnen we hem delen?
Misschien niet, kunt u hier stoppen...
Geweldig.
Kom op.
Er zit hier 500 dollar in, mijn portefeuille is meer waard.
Dus, op zijn minst kan je me eruit laten.
Ik ben bang dat...
Bedek hem.
Wat is er gaande?
Dit zat niet in het ontwerp. Cobb?
Schiet hem neer.
Ben je in orde?
Ja, ik voel me prima.
Fischer ook, of hij moet wagenziek worden.
Saito?
Breng Fischer naar achter.
Breng hem achterin.
Is hij stervende? - Ik weet het niet.
Waar zat jij? - Een trein versperde onze weg.
Waarom zet je daar een trein? - Dat deed ik niet.
Waar kwam hij dan vandaan? - Waarom was die hinderlaag er?
Dit waren getrainde projecties. - Dat klopt.
Hoe kan dat nou?
Fischer liet een extractor zijn onderbewustzijn leren om zich te verdedigen.
Zijn onderbewustzijn is gewapend. Dat zat niet in m'n onderzoek.
Waarom niet? - Rustig aan.
Zeg dat niet. Dit was jouw taak. Jouw verantwoordelijkheid.
Je had Fischer grondig moeten onderzoeken.
We zijn niet voorbereid, voor zulk geweld.
Dit hebben we al eerder meegemaakt. We moeten goed opletten...
en dan komt het goed. - Dit hoorde niet bij het plan. Hij sterft!
Ik verlos hem uit zijn ellende. - Niet doen.
Rustig, ik maak hem enkel wakker.
Nee, daar word hij niet wakker van. - Hoezo?
Als we sterven in een droom, worden we wakker.
Nee, niet met zo'n sterk sedatief.
Wat gebeurt er als wij hier sterven? - Dan komen we in limbo.
Serieus? - Limbo?
Onafgemaakte droomruimte. - En wat is er daar dan?
Slechts onbewerkte oneindige dromen, er is helemaal niks daar.
Enkel hetgeen wat achtergelaten werd, door iemand die er eerder gevangen zat.
Dat is in ons geval enkel jij.
Hoe lang kunnen we daar vastzitten? - Je kan niet ontsnappen tot het sedatief...
Hoe lang? - Jaren, decennia, misschien wel voor altijd.
Vraag het aan hem, hij is er geweest. - Breng Saito naar boven.
Geweldig.
Je bent bedankt.
We zitten in Fischer's onderbewustzijn vast, die vecht met zijn eigen leger...
en als ze ons doden, blijven we verloren in limbo, totdat onze hersenen verschrompeld zijn.
Voorzichtig met zijn hoofd.
Dus je wist van de risico's en vertelde het ons niet?
Ja, maar ik wist niet dat we met zoveel wapens te maken zouden krijgen.
Je had het recht niet. - Dit is de enige manier voor drie lagen.
En jij wist het en ging ermee akkoord. - Ik vertrouwde hem.
Ja? Zou hij de helft van zijn geld geven? - Nee.
Al zijn geld.
Hij zei dat hij het eerder gedaan had. - Eerder gedaan? Met Mal?
Want dat werkte uitstekend. - Heeft het niks mee te maken.
Ik deed wat moest, om terug bij mijn kinderen te komen.
Je leidde ons een oorlog in, zonder een uitweg?
Er is een uitweg. We gaan verder met ons werk...
en zo snel mogelijk. We gaan eruit door de schok. Net als altijd.
Vergeet het maar. Hier doe ik niet aan mee.
Fischer's beveiliging omsingeld deze plek. De vlucht is een week hier.
Dus we worden hier sowieso gedood. Dat garandeer ik je.
We moeten wel verder doen. En zo snel mogelijk.
Neerwaarts is de enige voorwaarts.
Bereid jezelf voor.
Jij, kom op, laten we ze wakker maken.
Ik ben verzekerd met tien miljoen tegen ontvoering, erg simpel zo.
Zwijgen.
Nee, in je vaders kantoor onder de boekenplank is een persoonlijke kluis.
We willen de combinatie weten.
Ik weet niks van een kluis. - Dat betekent niet dat je de combinatie niet weet.
Zeg het ons.
Geen idee.
We hebben gezag die je wel kent. - Ja, wie dan?
Deze kost dus 500 dollar? - Wat zit er in?
Geld, bankkaarten, identiteit. En dit.
Bruikbaar?
Misschien. - Je bent aan de beurt. Je hebt één uur.
Een uur?
Ik zou de hele nacht hebben om deze te doen.
Het was niet de bedoeling dat Saito in zijn borst geschoten zou worden.
Je hebt een uur. Breng ons iets nuttigs. Alsjeblieft.
Wat was dat?
Je gezag.
Oom Peter.
Laat ze ermee stoppen.
De combinatie. - Ik weet het niet.
Waarom zegt Browning van wel?
Geen idee. Laat me met hem praten. Ik zal het uitzoeken.
Je hebt één uur. Begin maar met praten.
Ben je in orde?
Die klootzakken bedreigen me nu al twee dagen.
Ze hebben toegang tot het kantoor van je vader, en ze willen de kluis openen.
Ze dachten dat ik de combinatie kende, maar ik weet het niet.
Ik ook niet.
Wat?
Maurice vertelde me dat als hij zou sterven, jij als enige hem kan openen.
Nee, hij heeft me nooit een combinatie gegeven.
Misschien wel.
Misschien wist je niet dat het een combinatie was.
Wat dan? - Geen idee, een combinatie van...
nummers, gebaseerd op je ervaringen met Maurice.
We hadden niet erg veel betekenisvolle ervaringen samen.
Misschien toen je moeder stierf.
Toen m'n moeder stierf, zei hij me:
'Robert, er valt niets meer te zeggen.'
Hij was van streek door emoties. - Ik was elf jaar.
Hoe gaat het met hem? - Hij heeft veel pijn.
Op de lagere lagen zal de pijn minder zijn. - En als hij sterft?
In het ergste geval, als hij wakker wordt, is zijn bewustzijn volledig weg.
Cobb, ik hou me nog steeds aan de afspraak.
Dat waardeer ik, Saito...
maar als je wakker wordt, weet je niet meer dat er een afspraak was.
Limbo zal je realiteit worden.
Je zal daar zolang verloren zijn, dat je een oude man wordt.
Gevuld met spijt. - Wachtend op een eenzame dood?
Nee, ik kom terug...
zodat we terug samen jong zijn.
Ademen.
Die mensen gaan ons afmaken, als we de combinatie niet geven.
Ze willen gewoon losgeld. - Ik heb ze gehoord.
Ze gaan ons in dat busje zetten en in de rivier rijden.
Wat zit er in de kluis? - Iets voor jou.
Maurice zei altijd dat het iets ergs waardevols was.
Een testament. - Dat testament ligt niet daar.
Die jij bedoelt is een oude. Dit is een nieuwere.
Het splitst het bedrijf.
En het einde betekenen van het imperium zoals we het kennen.
Mijn erfenis vernietigen?
Waarom zou hij zoiets voorstellen?
Ik weet het simpelweg niet.
Hij hield van je, Robert.
Op zijn eigen manier. - Op zijn manier.
Aan het einde, riep hij me bij zijn sterfbed.
Hij kon nauwelijks praten.
Maar toch deed hij zijn best om mij een laatste iets te zeggen.
Hij kwam dichtbij en ik verstond maar één woord:
'Teleurgesteld.'
Wanneer zat jij in limbo?
Je hebt de rest misschien overtuigd, maar ze weten de waarheid niet.
Welke waarheid? - De waarheid dat je op elk moment...
een trein door de muur kan laten rijden.
De waarheid dat Mal in je onderbewustzijn doordringt.
En dat als we dieper gaan bij Fischer, we ook dieper bij jou gaan.
En ik weet niet of we het leuk vinden, wat we gaan vinden.
Wij werkten samen, we onderzochten het concept van een droom in een droom.
Ik wou altijd maar dieper gaan. Verder.
Ik snapte niks van het concept, dat uren daar in jaren konden veranderen.
We zaten zo diep gevangen, als toen we...
aanspoelden aan de kust, ons onderbewustzijn...
de realiteit uit het oog verloren.
We schiepen een wereld.
Dat hebben we jaren gedaan. Onze eigen wereld.
Hoe lang heb je er gezeten? - Ongeveer vijftig jaar.
Hoe kon je dat volhouden?